กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 247 ขอขมาและขอโทษ
หลังทักทายหวังชุ่ยหลานแล้ว ยายเฒ่าก็เดินกลับไปพร้อมกับคนจากหมู่บ้านหลี่ว่านถุน พอใกล้ถึงหน้าบ้านก็เห็นคนหลายคนยืนบ้างนั่งบ้างเฝ้าอยู่หน้าบ้านตัวเอง
“พี่สะใภ้ทางดอง สุขสันต์วันปีใหม่! ดูสิ ฉันละอายใจจริง ๆ คิดว่าช่วงปีใหม่ญาติพี่น้องก็ควรไปมาหาสู่กัน เลยแวะมาเยี่ยม ไม่คิดว่าพวกคุณจะออกไปทำงานกันแล้ว รบกวนจริง ๆ” พอเห็นเจ้าของบ้านกลับมา หวังไหลตี้ก็รีบปั้นรอยยิ้มเต็มหน้าเดินเข้าไปหา คำพูดคำจาหวานหยดย้อยจนชวนเลี่ยน