บทที่ 227 หมูตายไม่กลัวน้ำร้อน

บทที่ 227 หมูตายไม่กลัวน้ำร้อน

“พี่สะใภ้ใหญ่เธอพูดแบบนั้นจริงหรือ” ในที่สุดรอยยิ้มบนใบหน้าหวังไหลตี้ก็หายไป นางจ้องลูกเขยที่ก้มหน้าอยู่ตรงหน้า ส่วนลูกสาวก็ทำปากยื่นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“อืม พี่สะใภ้ใหญ่ฉันบอกว่าบ้านเราหลอกนาง ของพวกนั้นต้องคืนให้ ไม่อย่างนั้น…ไม่อย่างนั้นสัปดาห์หน้านางจะไปถึงหน่วยงาน” หมู่บ้านหลี่ว่านถุนเองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้จัดการยาก พอกลับมาจึงรีบเล่าเรื่องให้แม่ยายฟังอย่างติดขัด เรื่องนี้แม่ยายเป็นคนก่อขึ้น นางต้องจัดการให้เรียบร้อยได้แน่

หวังไหลตี้นั่งหน้าบึ้งอยู่ตรงนั้น ไม่พูดอะไรสักคำ