บทที่ 226 พวกชอบโกหกพล่อย ๆ

บทที่ 226 พวกชอบโกหกพล่อย ๆ

หญิงชรามองเขาอยู่นานโดยไม่พูดอะไร หมู่บ้านหลี่ว่านถุนถูกมองจนเริ่มขนลุก นางถึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า “ลูกสาวที่แต่งออกไปก็เหมือนน้ำที่สาดออกจากบ้าน!”

สีหน้าหมู่บ้านหลี่ว่านถุนพลันย่ำแย่ลงกว่าเดิม นี่กำลังพูดถึงเขาอยู่ไม่ใช่หรือ เขาก็เหมือนนางเอกที่แต่งเข้าตระกูลฝ่ายหญิง ไปอยู่ตระกูลเจียงแล้ว จึงไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่อีก

เพราะอย่างนั้นหมู่บ้านหลี่ว่านถุนจึงนับว่าไม่ใช่คนตระกูลหลี่แล้ว คำพูดที่ว่าเขาไม่ใช่คนนอกยิ่งพูดไม่ขึ้นไปใหญ่

นับจากวินาทีนั้น ภายในห้องก็เงียบงัน