บทที่ 162 สองคนเป็นอะไรกัน

บทที่ 162 สองคนเป็นอะไรกัน

กัง กัง กัง…

ในที่สุดฆ้องเก่า ๆ ที่แขวนอยู่ตรงประตูโรงเรียนก็ดังขึ้น นักเรียนจำนวนมากพุ่งออกมาจากห้องเรียน วิ่งไล่จับและเล่นกันทั่วบริเวณโรงเรียน

เซียวฟู่เหวินออกจากป่าละเมาะแล้วเดินเข้าห้องเรียน ห้องของชั้นปีต่ำกว่าวุ่นวายกว่าห้องของชั้นปีสูง เสียงตะโกนโหวกเหวกดังไม่แพ้ตลาดสด ดังนั้นตอนเซียวฟู่เหวินเดินเข้าไป จึงมีคนสังเกตเห็นเขาแค่ไม่กี่คน

หลี่เสวี่ยนั่งอยู่แถวหน้า พอเงยหน้าก็เห็นเซียวฟู่เหวินเดินเข้ามา กำลังจะอ้าปากพูด แต่ก็นึกได้ว่าตัวเองไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐแล้ว ก่อนเริ่มเรียนเมื่อครู่ อาจารย์เพิ่งปลดเธอออกไป เธอจึงมองเขาอย่างเคียดแค้น ก่อนก้มหน้าทำธุระของตัวเองต่อ