บทที่ 121 มีเท่าไรฉันเอาหมด

บทที่ 121 มีเท่าไรฉันเอาหมด

หยวนซือเดินเที่ยวในเมืองเล็กแห่งนี้อย่างเต็มที่ ซื้อของดี ๆ มาได้ไม่น้อย

นอกจากเครื่องปรุงท้องถิ่นบางอย่างแล้ว ยังมีน้ำมันถั่วเหลืองที่ชาวนาคั้นเอง ไส้กรอกที่ยัดไส้ด้วยหมูทำเอง แฮมที่ทำจากขาหมูทั้งขา และอย่างอื่นอีก

ของที่หยวนซือซื้อมาแทบจะยัดเข้าไปในมิติไม่หมด จนเธอรู้สึกร้อนใน แล้วถึงได้ขึ้นรถไฟไปเมืองคาลา

พอถึงเมืองคาลา เธอก็ซื้อของอย่างหนักอีกรอบ คราวนี้เน้นซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เสื้อผ้า ผ้า ลูกอม และของอย่างอื่น

จนในมิติไม่มีที่ให้ยัดของอีกแม้แต่นิดเดียว เธอถึงเดินทางกลับประเทศ

ตอนนั้นล่วงเข้าต้นเดือนธันวาคมแล้ว พอถึงเมืองเอช เธอก็ไปตามที่อยู่ซึ่งจางหยางให้มา