บทที่ 114 มีส่วนแบ่งน้อยยังดีกว่าไม่ได้เลย

บทที่ 114 มีส่วนแบ่งน้อยยังดีกว่าไม่ได้เลย

“แม่...” พอหวังหย่าเห็นคนเดินเข้ามาในลานบ้าน ก็ไม่พูดอะไรอีก ร้องไห้โฮแล้วโผเข้าไปในอ้อมกอดหลี่หยวนอี๋

“เกิดอะไรขึ้น ใครตีลูก เจ็บหนักหรือเปล่า” หลี่หยวนอี๋ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น นึกว่าลูกสาวของตัวเองถูกคนในหมู่บ้านรังแกเพราะไม่มีพ่ออยู่ด้วย จึงรีบร้อนดึงเธอมาดู

หญิงชรากวาดตามองคนหลายคนในลานบ้านทีหนึ่ง ก็พอเข้าใจเรื่องราวแล้ว

“ฉัน...ฉันกลับก่อนนะ” หลี่เสวี่ยถูกจัดการจนสงบเสงี่ยม เดิมทียังไม่กล้าไป แต่ตอนนี้ในที่สุดก็เห็นท่านผู้ใหญ่มาถึงแล้ว ไม่ฉวยโอกาสนี้กลับจะรออะไรอีก

หลี่เสวี่ยจึงย่องเลียบขอบลานออกไป เหลือเพียงคนในครอบครัวอยู่ในลานบ้าน