กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 113 หายไปตลอดกาล
คืนนั้นหยวนซือเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกจากบ้านอีกครั้ง ก่อนออกไปหญิงชราดึงเธอไว้ กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า “อย่าลงมือจนถึงตาย เข้าใจไหม ถ้ามีคนรู้เข้าจะยุ่งเอา”
“ได้ ฉันรู้แล้ว ฝีมืออย่างฉัน ไม่มีใครจับได้แน่” หยวนซือมั่นใจเรื่องนี้อยู่แล้ว
จากนั้นหยวนซือก็ฉวยโอกาสยามค่ำคืนปีนกำแพงรั้วออกจากบ้าน มุ่งหน้าไปนอกหมู่บ้าน
ตอนกลางคืนหญิงชราออกไปสืบข่าวมาแล้ว คนเร่ร่อนสองคนนั้นถูกหัวหน้าทีมพาคนโยนออกไปนอกหมู่บ้าน ทิศทางก็พอรู้คร่าว ๆ หยวนซือใช้เวลาสองชั่วโมงกว่า ในที่สุดก็เจอพวกเขาสองคน
สองสหายร่วมชะตากำลังห่มเสื้อกันหนาว นอนอยู่ในพงหญ้าและกระซิบคุยกัน
หยวนซือฟังได้ยินคำพูดของพวกเขาลอย ๆ ว่าจะไปตามใครสักคนชื่อจ้าวซื่อมา