บทที่ 106 เผลอพูดหลุดปาก

บทที่ 106 เผลอพูดหลุดปาก

เพิ่งตื่นจากงีบกลางวัน ก็มีคนมาเคาะประตูบ้านอีกแล้ว ยายเฒ่าออกไปเปิดประตู คนที่มาคือเฉินเฟิ่งเจิน เธอพาหลานสาวมาเยี่ยม

แน่นอนว่าหนูน้อยฟางผิงมาหาอาหญิง พอเข้าลานบ้านก็พุ่งเข้าไปหาหยวนซือราวกับนกน้อย “อาหญิง ได้ยินว่าพี่สาวใหญ่ของอาหญิงกลับมาแล้ว อาหญิงยังไปเล่นที่บ้านเธอด้วย สนุกไหม?” เด็กน้อยรู้แค่ว่าคนตรงหน้าคืออาหญิงของตัวเอง ส่วนพี่สาวใหญ่ของอาหญิงนั้น เธอยังไม่ค่อยเข้าใจว่าควรเรียกว่าอาหญิงใหญ่

“ไม่สนุก” หยวนซือตอบอย่างเบื่อหน่าย ดูท่าบ่ายนี้คงทำอะไรไม่ได้แล้ว หนูน้อยคนนี้พอมาก็จะเกาะติดเธอ เล่นจนพอใจถึงจะยอมกลับบ้าน