กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 93 นี่มันคนหรือเปล่า
“ถ้าเธอยังเห็นฉันเป็นแม่ ก็อย่าพูดเรื่องตาย ๆ อีก ตราบใดที่ฉันยังไม่หลับตา เธอก็อยู่ดี ๆ แล้วใช้ชีวิตให้ดี ถ้าเธอไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ ก็ภาวนาให้ฉันตายเร็ว ๆ แล้วกัน” ยายพูดด้วยสีหน้าเย็นชา
“แม่ แม่ ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น แม่ต้องมีชีวิตดี ๆ อายุยืนร้อยปี ฉันไม่ตายแล้ว ฉันยังต้องดูแลแม่ เลี้ยงดูแม่จนวาระสุดท้าย” หลี่เยวี่ยอีรีบรับปากยาย เธอกลัวว่ายายจะทำหน้าเย็นชาใส่
“ถุย ฉันมีลูกชายของฉันเอง ต่อไปก็จะมีหลานชาย จะให้แม่หนูคนหนึ่งมาเลี้ยงดูฉันจนวาระสุดท้ายหรือไง?” ปากพูดแบบนั้น แต่สีหน้าเย็นชาของยายก็อ่อนลงไม่น้อย