บทที่ 87 จะลากออกไปหรือถีบออกไป

บทที่ 87 จะลากออกไปหรือถีบออกไป

หญิงชราสองคนเริ่มด่ากันข้ามลานบ้าน

“ยาย ยายอย่าเพิ่งทะเลาะกับเขาเลย แม่ยังนอนอยู่ในบ้าน แม่ป่วย ย่าไม่ยอมให้ตามหมอ ตอนนี้แม่ลุกจากเตียงเตาอุ่นไม่ไหวแล้ว” หวังหย่าดึงยายที่กำลังจะทะเลาะต่ออย่างร้อนใจ

“อะไรนะ แม่เธอป่วยจนลุกจากเตียงไม่ไหวแล้วหรือ?” หญิงชราตาโต

“อืม ยาย พวกเราเข้าไปดูแม่ก่อนเถอะ” หวังหย่าพูดถึงแม่ตัวเอง น้ำตาก็ไหลพราก

“พอแล้ว อย่าร้อง รีบเข้าไปในบ้าน” ตอนนี้จั่วต้าหยาไม่มีใจจะทะเลาะแล้ว เอาแต่ห่วงอาการลูกสาวคนโต

เด็กบอกว่าลุกจากเตียงไม่ไหว คงป่วยหนักทีเดียว