กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 86 ไสหัวไปให้พ้นกันให้หมด
“เหอะ คนตระกูลหวังนี่รังแกกันเกินไปแล้ว ไม่เห็นลูกสาวของฉัน จั่วต้าหยาเป็นคนเลย” จั่วต้าหยาแค่นหัวเราะ “ธัญพืชที่แม่ของแกขนกลับไปจากบ้านฉันเมื่อหลายเดือนก่อน เอาไปไว้ที่ไหนหมด?” ถึงจะรู้ดีว่าลูกสาวคงไม่ได้กิน แต่เธอก็อยากถามให้ชัด
“แม่เอากลับมาก็ให้ย่าขนไปแล้ว หนูแอบเห็นย่าทำแป้งแผ่นให้พี่ชายกับลูกบ้านอารองกิน” หวังหย่าก้มหน้าตอบ
“บ้าเอ๊ย รังแกกันเกินไปแล้ว” จั่วต้าหยาแทบอยากวิ่งกลับไปบ้านตระกูลหวัง แล้วอัดทุกคนในบ้านให้ตายไปทีละคน ไม่มีใครเป็นคนดีสักคน