กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 47 ล่าสัตว์
วันที่สิบแปดหลังหยวนซือเข้าภูเขา อากาศเปลี่ยนกะทันหัน ฝนตกหนักราวฟ้ารั่ว
หยวนซือมองสายฝนที่โปรยปรายอยู่ระหว่างป่าไม้ด้านนอก แล้วรู้สึกกลุ้มใจ อากาศแบบนี้ทำให้คนเกิดความเกียจคร้านเป็นไปเองตามธรรมชาติ ไม่อยากขยับตัว
ลองคิดดู หลายวันที่ผ่านมาเธอเอาแต่ยุ่งไม่หยุด ถึงเวลาพักบ้างแล้ว เธอจึงทำตามใจตัวเอง นอนแช่อยู่ในเต็นท์ทั้งวัน
แน่นอนว่าเธอไม่ได้ไม่ทำอะไรเลย เรื่องที่ไม่ต้องใช้สมองหรือแรงกายก็ยังทำได้ อย่างเช่นกินกับดื่ม