บทที่ 46 ล่าหมีเก็บน้ำผึ้ง

บทที่ 46 ล่าหมีเก็บน้ำผึ้ง

คืนที่สอง หยวนซือก็ไม่ปล่อยตัวตามใจอีกแล้ว เธอทำเหมือนอยู่บ้านเกิด ช่วงครึ่งแรกของคืนบำเพ็ญเพียรพลังพิเศษ ส่วนครึ่งหลังนอนหลับ แต่ที่นี่ไม่มีคุณยายมาปลุก ตอนเช้าเธอจึงตื่นสายกว่าเดิมทุกวัน

หยวนซือเริ่มต้นชีวิตปีนเขาไปพลาง บำเพ็ญเพียรพลังพิเศษไปพลางอยู่ในภูเขาแห่งนี้ แน่นอนว่าเพราะระหว่างทางเธอมักจะแอบแวะไปหยอกแมวเล่นกับหมา ความเร็วในการปีนเขาจึงช้ามากเป็นพิเศษ

สิบวันผ่านไป ในที่สุดเธอก็ปีนมาถึงบริเวณใต้ยอดเขา ด้านบนปีนต่อไม่ได้แล้ว เพราะมีแต่ธารน้ำแข็ง หยวนซือจึงถือว่าที่นี่เป็นจุดหมายปลายทาง