บทที่ 1 ตื่นขึ้นมา

บทที่ 1 ตื่นขึ้นมา

“แม่ น้าสาวไข้ขึ้นมาสองวันแล้ว ไม่ส่งโรงพยาบาลจะไหวเหรอ?” หลี่อ้ายผิงชำเลืองมองเข้าไปในห้องของตัวเอง ก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องใหญ่แล้วถามแม่เบา ๆ

หลี่หยวนอ้ายขมวดคิ้ว เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ไม่เป็นไร น้าสาวของลูกก็แค่ร่างคุณหนูแต่ชะตาชีวิตคนใช้ เดี๋ยวแม่กรอกยาพาราให้เพิ่มอีกหน่อยก็พอ”

“กรอกไปตั้งหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอ ก็ยังไม่ได้ผลอยู่ดี ฉันว่าส่งโรงพยาบาลไปให้แน่ใจดีกว่า” หลี่อ้ายผิงไม่ได้ชอบน้าสาวที่มาอาศัยบ้านตัวเอง แถมยังแย่งห้องนอนกับเธอเท่าไรนัก เพียงแต่กลัวว่าน้าสาวจะมาตายคาห้องตัวเอง ถ้าเป็นห้องที่มีคนตาย เธอไม่กล้าอยู่ต่อแน่