กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อินฮ่าวรีบหัวเราะกลบเกลื่อน “ศิษย์พี่สองพูดแบบนี้ก็ห่างเหินเกินไปแล้ว พวกเราอย่างน้อยก็เคยรู้จักกันมาก่อน ถือเป็นคนรู้จักครึ่งหนึ่งไม่ใช่หรือ? อีกอย่างอาเยวี่ยนชอบองค์ชายน้อยของผมมากแค่ไหน คุณก็เห็น เด็กสองคนเล่นด้วยกันดีออก มีเพื่อนแก้เหงา ไม่เหงา”
เฟิงอวิ๋นลิ่วอดอยากพยักหน้าไม่ได้ “ผมว่าที่เขาพูดมีเหตุผล—”
เฟิงอวิ๋นเอ้อร์กวาดตามองด้วยสายตาเย็นชา เฟิงอวิ๋นลิ่วรีบปิดปาก
เฟิงอวิ๋นเอ้อร์มองไปทางผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่น ๆ “สองคนนี้มีเล่ห์เหลี่ยมมาก พูดจาหว่านล้อมเก่ง พูดมากมายขนาดนี้ก็แค่ต้องการเกาะอยู่ในตำหนักเพื่อล้างพิษให้หมด พวกผู้อาวุโสอย่าได้ถูกพวกเขาหลอกลวง—”