กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผู้อาวุโสแปดผู้ใจร้อนที่สุดออกโรงก่อน ปูผ้าห่มนวมเต็มพื้นในห้อง แล้วพาอาเยวี่ยนเล่นตุ๊กตาเสือ
เห็นเขาเพียงดึงหูตุ๊กตาเสือ ร้องเลียนเสียงเสือ ทำให้อาเยวี่ยนหัวเราะคิก ๆ
หนึ่งชั่วยามผ่านไป…
สองชั่วยามผ่านไป…
ผู้อาวุโสแปดหาวหวอด เสียงแหบแห้ง มองอาเยวี่ยนอย่างหมดเรี่ยวแรง “หนูน้อยเอ๋ย ทำไมไม่รู้จักเหนื่อยเลย”
อาเยวี่ยนชูตุ๊กตาเสือขึ้น เคาะหัวผู้อาวุโสแปด กระโดดโลดเต้น “อ๊าวู อ๊าวู อ๊าวู—”
ผู้อาวุโสแปดผมยุ่งกระเซอะกระเซิงทนไม่ได้อีกต่อไป ผลักประตูออก ตะโกนสุดเสียง “ใครก็ได้ ผลัดกะที ฉันทนไม่ไหวแล้ว—”