กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 408 ความสามารถกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขาคืออะไรนะ?
“อะไรนะ? นายจะไปโลกราตรีนิรันดร์งั้นเหรอ?”
แดนลับฝูซังในยามนี้ถูกสร้างจนกลายเป็นเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรือง ด้านในนอกจากเหล่านินจาขององค์กรรุ่งอรุณแล้ว ยังมีชาวประเทศหลงกัวอยู่อีกมากมาย
ภายในเรือนพักสไตล์โบราณอันเงียบสงบ อุจิวะ มาดาระในชุดลำลองกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะรองนั่ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะมองดูเด็กหนุ่มผมสกินเฮดนัยน์ตาสีแดงตรงหน้า
อวี๋เฉิงซ่งเอ่ยขึ้นว่า “ตอนนี้ผมอยู่ห่างจากระดับกฎเกณฑ์แค่ก้าวเดียว การฝึกฝนบนโลกไม่ทำให้ผมสัมผัสถึงโอกาสในการทะลวงผ่านได้เลย ดังนั้นผมเลยอยากไปลองดูที่โลกราตรีนิรันดร์ครับ”