บทที่ 393 มองสู่อนาคต

บทที่ 393 มองสู่อนาคต

"ไม่ไหวแล้ว เนตรสังสาระสามลูกน้ำมาถึงขีดจำกัดแล้ว ตอนนี้ต้องรออีกสักพัก รอให้ความแข็งแกร่งของโลกเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ถึงจะวิวัฒนาการไปเป็นเนตรสังสาระหกลูกน้ำได้"

เหนือน่านฟ้าประเทศหลงกัว อวี๋จื้อปัวนั่งขัดสมาธิอยู่กลางความว่างเปล่า เขาหยุดการหลอมรวมปราณโกลาหลลงอย่างเงียบๆ ในเวลานี้เขาได้ก้าวมาถึงขีดสุดของพลังที่โลกใบนี้จะสามารถรองรับได้แล้ว

เดิมทีเขาไม่ได้คิดจะหลอมรวมปราณโกลาหล แต่เมื่อสัมผัสได้ว่าหลังการหลอมรวมของสองโลก จะมีสิ่งมีชีวิตราตรีนิรันดร์ระดับ 90 ขึ้นไปจำนวนมากบุกเข้ามายังโลกมนุษย์ เพื่อรับมือกับพวกมันได้อย่างสบายมือยิ่งขึ้น เขาจึงได้หลอมรวมปราณโกลาหลเข้าไปเล็กน้อย

ผลลัพธ์ก็เด่นชัดมาก เนตรสังสาระแต่เดิมได้วิวัฒนาการกลายเป็นเนตรสังสาระสามลูกน้ำโดยตรง ความแข็งแกร่งยกระดับขึ้นไปอีกขั้น