กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 363 ชีวิตประจำวัน
ตอนนี้อวี๋จื้อปัวคือวีรบุรุษของประเทศหลงกัว และพลังฝีมือของเขาก็ก้าวขึ้นสู่ระดับสูงสุดแล้ว ทว่าเพราะเหตุนี้เอง พ่ออวี๋ถึงได้กังวลว่าเขาจะหยิ่งยโสจนไม่เห็นหัวใคร จนทำให้ความสัมพันธ์กับเฉินป๋อค่อยๆ ห่างเหินจืดจางลงไป
สำหรับคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวและลิ้มรสความผันแปรของโลกมาอย่างโชกโชนเช่นเขา ย่อมเข้าใจดีเหลือเกินว่าการมีพี่น้องที่สามารถฝากแผ่นหลังไว้ให้ได้นั้นสำคัญเพียงใด เพราะคนจำนวนมากตลอดทั้งชีวิตยังไม่อาจหาเพื่อนแท้ได้แม้แต่คนเดียว
"โธ่ พ่อยังไม่รู้จักผมอีกเหรอครับ พี่ป๋อเป็นคนยังไงผมย่อมรู้อยู่แก่ใจน่า!" อวี๋จื้อปัวเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจื่อน รู้สึกว่าพ่อของตนคิดมากเกินเหตุไปหน่อย