บทที่ 289 ไปด้วยตัวเอง

บทที่ 289 ไปด้วยตัวเอง

เมื่อเทียบกับมิติก่อนหน้านี้ มิติที่ซ่อนอยู่ภายในหินยักษ์แห่งนี้กลับกว้างใหญ่กว่าเดิมถึงสิบเท่า เรียกได้ว่าใหญ่โตแทบจะเทียบเท่ากับมณฑลหนึ่งของประเทศหลงกัวเลยทีเดียว

อีกทั้งในระหว่างที่พุ่งทะยานไป อวี๋จื้อปัวก็พบว่ามิตินี้มีความเสถียรมากกว่า หากมิติก่อนหน้านี้เพียงแค่ระเบิดพลังระดับ A ขั้นยี่สิบก็สามารถทำลายได้ มิตินี้ก็ต้องใช้พลังอย่างน้อยขั้นสามสิบขึ้นไป

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น สำหรับอวี๋จื้อปัวแล้ว ต่อให้เขาจะเป็นเพียงแค่ร่างแยก ทว่าการจะเอาชนะวานรดำแปดกรที่มีพลังเพียงแค่ขั้นสิบหกตนนี้ก็ยังนับว่าง่ายดายเหลือเฟือ

“คาถาสายฟ้า ท่าไม้ตาย ขวานอัสนีพิโรธ!”