บทที่ 287 ที่แท้ก็แค่หินก้อนเล็กๆ ก้อนหนึ่ง

บทที่ 287 ที่แท้ก็แค่หินก้อนเล็กๆ ก้อนหนึ่ง

นกกระเรียนเจ็ดสีมิใช่นกกระเรียนเซียนอย่างแท้จริง ทว่าขนของมันกลับเปล่งประกายหลากสีสันงดงาม รูปลักษณ์สง่างามเหนือธรรมดา เปี่ยมด้วยกลิ่นอายแห่งปราณเซียน ดูราวกับนกกระเรียนเซียนจริงๆ

อวี๋จื้อปัวยืนอยู่บนหลังนกกระเรียน รู้สึกเพียงทิวทัศน์สองข้างทางเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อก้มมองลงไปเบื้องล่าง ก็เห็นฝูงสัตว์ป่าและนกนานาชนิดหลั่งไหลกันมุ่งหน้าไปยังดวงอาทิตย์ที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย สัตว์เหล่านี้มีระดับต่ำกว่าสัตว์กลุ่มแรกเสียอีก ส่วนใหญ่เป็นระดับ D หรือต่ำกว่าระดับ D

นกกระเรียนเจ็ดสีกระพือปีกโบยบินอยู่กลางเวหา พุ่งไปข้างหน้าหลายสิบลี้ และเมื่อใกล้จะถึงสุดขอบมิตินี้ มันก็เชิดหัวบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจประกายแสง เพียงพริบตาก็พุ่งทะยานขึ้นไปเกือบหนึ่งหมื่นเมตร