บทที่ 235 ศึกใหญ่ปะทะสิ่งมีชีวิตนิรนาม

บทที่ 235 ศึกใหญ่ปะทะสิ่งมีชีวิตนิรนาม

ย้อนกลับไปเมื่อครั้งหลังการพิจารณาคดีของศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับภาคพื้นตะวันออกไกล **** ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ ก่อนตายเขาต้องดิ้นรนทุรนทุรายกลางอากาศอยู่นานถึง 12 นาที 30 วินาที กว่าจะสิ้นใจไปอย่างทรมาน

ความรู้สึกขาดอากาศหายใจอันสิ้นหวังนั้นยังคงแจ่มชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน **** เคยคิดว่านั่นคือความทุกข์ทรมานที่สุดในชีวิตของตนแล้ว ทว่ากลับไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากตายไปแล้ว ยังจะต้องมาทนรับทัณฑ์ทรมานอันโหดเหี้ยมทารุณถึงเพียงนี้

ครั้นเมื่ออวี๋จื้อปัวเผยออกมาในช่วงพักว่าหอคุกวิญญาณมีทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดชั้น และแต่ละชั้นล้วนเป็นตัวแทนของทัณฑ์ทรมานหนึ่งรูปแบบ ร่างกายของ **** ที่กลายสภาพเป็นดั่งโครงกระดูกจากการถูกแล่เนื้อพันชิ้นก็เริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที

ภายในหอคุกวิญญาณ อวี๋จื้อปัวคือพระเจ้าเที่ยงแท้เพียงหนึ่งเดียวของมิตินี้ เขาโบกมือเพียงครั้งเดียว เส้นเอ็นและเส้นเลือดในร่างของ **** ก็เริ่มถักทอประสานกัน เนื้อหนังงอกเงยขึ้นมาห่อหุ้มกระดูกขาว ชั่วครู่ต่อมาหัวใจและชีพจรก็เริ่มเต้น ร่างกายถูกปกคลุมด้วยผิวหนังอันเหี่ยวย่นของคนชรา และฟื้นคืนกลับสู่สภาพชายชราตามปกติอย่างรวดเร็ว

"ได้โปรดเถอะ... ฆ่าฉันที ปลิดชีพฉันให้มันจบๆ ไปเถอะ!"

นัยน์ตาฝ้าฟางของชายชรา **** เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ภาษาจีนกลางของเขาคล่องแคล่วมาก ดูเผินๆ ราวกับเป็นผู้เฒ่าธรรมดาๆ คนหนึ่งของประเทศหลงกัว