บทที่ 161 ฟื้นคืนชีพ แม่ยาย วิกฤต

บทที่ 161 ฟื้นคืนชีพ แม่ยาย วิกฤต

ภายในเศษเสี้ยวหัวใจแห่งโลก ม่านแสงของมิติแดนบริสุทธิ์ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ใจกลางมิติทั้งหมด ส่องประกายแสงสีทองจางๆ ออกมา

ทั่วทั้งโลกใบเล็กแห่งนี้ นอกจากม่านแสงแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนจมดิ่งอยู่ในความมืดมิด พอมองออกไปก็เห็นเพียงความมืดอันไร้ขอบเขต ชวนให้รู้สึกใจคอไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าภายในนั้นแฝงเร้นไปด้วยสิ่งลี้ลับน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วน

ทว่าเมื่อกระแสน้ำหลากหลากสีสันซึ่งเป็นตัวแทนของพลังอารมณ์พุ่งทะยานไปยังที่อันห่างไกลและมุดหายเข้าไปในดินแดนลี้ลับแห่งหนึ่ง โลกใบเล็กทั้งมวลก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นแสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้น เงาร่างเสมือนของจิ้งจอกสวรรค์สีขาวสูงหลายร้อยจั้งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาในระยะไกล

ในที่สุด เงาร่างเสมือนของจิ้งจอกสวรรค์สีขาวตนนี้ก็ค่อยๆ ควบแน่นจนเด่นชัดขึ้น บริเวณระหว่างคิ้วมีลวดลายเปลวเพลิงสีแดงไม่ต่างจากตอนที่ม่ออวี้กลายร่างเป็นสองหาง ด้านหลังมีหางสีขาวบริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปนถึงเก้าหางกำลังโบกสะบัดเบาๆ แผ่แรงกดดันมหาศาลอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

"โฮก~" จิ้งจอกสวรรค์แหงนหน้าคำรามกึกก้องสู่ท้องฟ้า ในดวงตาสีแดงไวน์แฝงไว้ด้วยความปีติยินดีที่ได้กำเนิดใหม่อีกครั้ง