บทที่ 107: อิซานางิ

บทที่ 107: อิซานางิ

"แปดเปื้อนจนได้สินะ!"

อวี๋จื้อปัวมองกระบี่บินโลหะพลังวิญญาณ ตัวกระบี่ที่เดิมทีเป็นสีเงิน บัดนี้กลับกลายเป็นสีเหลืองจางๆ มีกลิ่นอายความโสมมอันดื้อดึงสายหนึ่งไหลเวียนอยู่ด้านบน

จากนั้น อวี๋จื้อปัวต้องใช้เวลาไปเต็มๆ ครึ่งชั่วโมง ถึงจะใช้คาถาสายฟ้าชำระล้างมันจนหมดจดได้

เห็นได้ชัดเลยว่ากลิ่นอายความโสมมที่เกาะอยู่บนตัวกระบี่นั้นดื้อดึงแค่ไหน ต้องรู้ด้วยนะว่าตอนที่เขาใช้อาคมสายฟ้าชำระล้างผลึกวิญญาณพลังมืดระดับ B ก้อนหนึ่ง ยังใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ

"ดาบโลหะพลังวิญญาณถูกแปดเปื้อนได้ง่าย ประสิทธิภาพก็ต่ำ ดูท่าคงต้องใช้คาถาสายฟ้า·สายฟ้าเชื่อมแล้วล่ะ!"

อวี๋จื้อปัวลูบคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พอนึกถึงกฎข้อห้ามของแดนลับเรื่องห้ามขับถ่ายเรี่ยราดขึ้นมาได้ ประกายวิญญาณก็วาบขึ้นในหัวทันที

หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ สีหน้าของเขาก็ดุดันขึ้น เขากัดฟันตัดสินใจเด็ดขาดทันที

วินาทีถัดมา เขาให้ม่ออวี้คายถุงพลาสติกกับกระดาษชำระออกมา ก่อนจะไล่ม่ออวี้ไปยืนหันหน้าเข้าฝาผนังตรงมุมห้อง

จากนั้น... ก็ปล่อยอึอุ่นๆ ออกมาหนึ่งก้อนตรงนั้นทันที เพราะเป็นผู้เหนือมนุษย์ ระบบย่อยอาหารของเขาจึงดีเป็นพิเศษ พี่อึจึงมีสภาพประณีตงดงามมาก