บทที่ 106 หนูมาร

บทที่ 106 หนูมาร

"เป็นร่างแยกที่ควบแน่นขึ้นจากพลังงานงั้นเหรอ" เมื่อเห็นร่างแยกของอวี๋จื้อปัวสลายกลายเป็นควัน ปีเตอร์ก็สลายกรงขังสุญญากาศด้วยสีหน้าเย็นชา เขาหลับตาลงสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วสูงไปยังทิศทางที่อวี๋จื้อปัวอยู่

คนอื่นๆ อีกห้าคนรีบตามไปทันที

หนึ่งนาทีต่อมา ทั้งหกคนมายืนอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ที่รอยตัวอักษรถูกลบออกไป ปีเตอร์เอ่ยด้วยสีหน้ามืดมน "หนีไปแล้ว มีหกคนหนีไปหกทิศทาง กลิ่นอายเหมือนกันหมด น่าจะเป็นร่างจริงของคนเมื่อกี้กับร่างแยกอีกห้าร่าง ดูเหมือนเขาจะรู้ตัวแล้วว่าพวกเรามา"

"ความสามารถประหลาดชะมัด..." อัลเตอร์อุทานออกมาเบาๆ พลางถาม "จะตามไหม"

ปีเตอร์ส่ายหน้า "ไม่ต้องหรอก ยังไงก็แค่ระดับ C คนหนึ่ง แต่เขาน่าจะยังมีพวกพ้องอยู่ ต่อจากนี้พวกเราต้องระวังตัวให้มากขึ้น..."