บทที่ 98: เงินทวงชีวิต สิ่งอาถรรพ์เคาะประตู

บทที่ 98: เงินทวงชีวิต สิ่งอาถรรพ์เคาะประตู

[ถาม: หากไม่เอ่ยถึงฝน จะบรรยายอย่างไรว่าฝนตกหนักมาก?

ตอบ: หยุดนะ พวกเธออย่าตีกันอีกเลย!]

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลานกว้างใกล้กับหมู่บ้านหนานเปียนในเขตซือเฉียวมีฝนตกกระหน่ำเทลงมาอย่างหนักจนเกิดเป็นม่านหมอกน้ำสีขาวโพลนไปทั่วฟ้าดิน เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วตกลงกระทบพื้นจนแตกกระเซ็นเป็นละอองน้ำ

บนถนนข้างลานกว้าง น้ำที่ไหลรวมกันเพราะฝนตกหนักกำลังไหลทะลักลงสู่ท่อระบายน้ำ ก่อตัวเป็นวังน้ำวนขนาดเล็กตรงปากท่อ

ข้างถังขยะริมถนน มีรถสามล้อที่ดัดแปลงมาจากหน้ารถจักรยานจอดอยู่คันหนึ่ง ตัวรถเต็มไปด้วยคราบสนิมเขรอะ

ข้างรถสามล้อ ร่างผอมแห้งที่สวมเสื้อกันฝนขาดกะรุ่งกะริ่งกำลังรื้อค้นถังขยะท่ามกลางสายฝน ไม่นานหลังจากคุ้ยเศษขยะอาหารออก เขาก็พบถุงพลาสติกใสที่ป่องพองใบหนึ่ง

ถุงพลาสติกใบนี้ปูดโปนเป็นรูปทรงขวด ด้านในเต็มไปด้วยขวดโค้ก ดูเหมือนจะเป็นของพวกหนุ่มติดบ้านที่อาศัยอยู่แถวนั้นทิ้งเอาไว้ อย่างน้อยก็มีถึงเจ็ดแปดขวด