บทที่ 97 ก่อนเปิดศึก

บทที่ 97 ก่อนเปิดศึก

"นี่คือปราณเที่ยงธรรมงั้นเหรอ?" อวี๋จื้อปัวรู้สึกสะท้านขึ้นมาในใจเล็กน้อย เขาม้วนภาพอักษรพู่กันเก็บตามเดิม แล้วให้ม่ออวี้เก็บเข้าไปในมิติ ก่อนจะกล่าวอย่างจริงจังว่า "วางใจเถอะครับครู ผมจะจดจำคำสั่งสอนของครูไว้ให้ขึ้นใจอย่างแน่นอน!"

เจียงฝานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ โบกมือพลางเอ่ย "ในเมื่อเธอมีธุระต้องไปทำ ครูก็จะไม่รั้งไว้แล้ว จำไว้ว่าถ้าว่างก็แวะมากินข้าวด้วยกันล่ะ แล้วก็เฉินป๋อด้วย พามาด้วยกันนะ!"

อวี๋จื้อปัวยิ้มพลางกล่าว "ถ้าว่างเมื่อไหร่ ผมมารบกวนแน่นอนครับ!"

กล่าวจบก็หันหลังเดินจากไป ทว่าพอเดินไปถึงหน้าประตู จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับมาอีกครั้ง และให้ม่ออวี้คายข้าววิญญาณ 10 ชั่ง ผักวิญญาณ 20 ชั่ง กับปลาวิญญาณ 10 ชั่งออกมา แล้วเอ่ยว่า "ครูครับ พวกนี้เป็นอาหารเหนือมนุษย์ทั้งหมด กินแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกายของพวกครู แค่ในแต่ละมื้ออย่ากินเกินสองชั่งก็พอครับ"

พูดจบก็ไม่รอให้เจียงฝานได้พูดอะไร เขาก็พาร่างแยกเดินออกไปนอกประตู แล้วดึงประตูปิดตามหลัง

พ้นประตูออกมาแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นที่สะดุดตาของคนอื่น เขาจึงให้ร่างแยกใช้คาถาพริบตาล่วงหน้าลงไปสตาร์ตรถด้านล่าง ส่วนตัวเองก็เดินทอดน่องลงบันไดไปเรื่อยๆ