กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 32 เจ้าแมวนามม่ออวี้
"คายออกมา!" หลังจากหัวเราะเสร็จ อวี๋จื้อปัวก็พูดกับเจ้าแมวดำอีกครั้ง พร้อมกับยื่นมือไปรองใต้ปากของมัน
แปะ!
ปืนพกรุ่น 92 ที่เย็นเฉียบตกลงมาในมือของเขาอีกครั้ง
"ได้จริงๆ ด้วย!" อวี๋จื้อปัวดีใจขึ้นมาทันที เขาก้มมองปืนพก แล้วเลื่อนสายตากลับมามองเจ้าแมวดำ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบใจ
"เหมียว~" เมื่อเห็นสีหน้าของอวี๋จื้อปัว เจ้าแมวดำก็ใช้อุ้งเท้าเล็กๆ สะกิดมือเขา พลางมองเขาด้วยสายตาคาดหวังเต็มเปี่ยม
"อ๋อๆ ปลาให้แก!" อวี๋จื้อปัวนึกขึ้นได้ เขาไม่รังเกียจกลิ่นคาวเลยสักนิด คว้าหางปลาเปียนดึงออกมาจากถุงพลาสติกโดยตรง
เจ้าแมวดำส่งเสียงร้องง่ำ กัดหลังปลาแล้วกระโดดลงจากอ้อมอกของอวี๋จื้อปัว มันคาบปลาเปียนที่ตัวใหญ่กว่ามันเสียอีก ไปนั่งแทะกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่บนเบาะข้างคนขับ