บทที่ 30 ครอบครัว

บทที่ 30 ครอบครัว

หลังจากจอดรถไว้ที่ช่องจอดชั่วคราวด้านนอกหมู่บ้าน อวี๋จื้อปัวก็ก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าผ่อนคลายสบายอารมณ์ เรียกได้ว่ากำลังรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด

หนึ่งวันก่อน เขายังเป็นแค่ไอ้เด็กม.ปลายจนกรอบที่มีเงินติดตัวแค่ไม่กี่ร้อยหยวน หนึ่งวันให้หลัง เขากลับได้ครอบครองทั้งรถหรูและเงินก้อนโต มีพลังแข็งแกร่งจนกลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งโลกเหนือธรรมชาติ

ตัวเขาในตอนนี้ มีกำลังมากพอที่จะบันดาลให้ครอบครัวได้อยู่อย่างสุขสบายขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็เร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในหมู่บ้านอย่างอดใจไม่ไหว เพราะแทบจะรอแบ่งปันความสุขนี้กับคนในครอบครัวไม่ไหวแล้ว

เขาตั้งตารอที่จะได้เห็นสีหน้าตกตะลึงของพ่อตอนได้รับบัตรธนาคารที่มีเงินห้าล้านหยวน