บทที่ 22 ผู้อำนวยการหลินหว่านจวินผู้น่าสะพรึงกลัว

บทที่ 22 ผู้อำนวยการหลินหว่านจวินผู้น่าสะพรึงกลัว

เมื่อได้รับอนุญาต ซือจวินฟางก็ผลักประตูห้องทำงานเปิดออกแล้วก้าวเข้าไปข้างในทันที

นี่คือห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย มีขนาดราวแปดสิบตารางเมตร โต๊ะทำงานตั้งตรงกับทิศทางของประตูใหญ่ ทางด้านซ้ายมีชั้นหนังสือขนาดใหญ่หนึ่งหลัง ข้างชั้นหนังสือเป็นแท่นวางกระบี่ที่ทำจากไม้สาลี่ บนแท่นวางมีฝักกระบี่รูปทรงโบราณวางพาดอยู่ พร้อมด้วยกระบี่ยาวคมกริบกว้างสองนิ้ว ยาวราวหนึ่งเมตรครึ่งเล่มหนึ่งซึ่งแผ่ประกายเย็นเยียบออกมา

หลินซิวเฉวียนผู้เป็นหัวหน้าฝ่ายนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน พลางมองซือจวินฟางที่เดินเข้ามาอย่างจนใจ

"ทำไมต้องส่งคลิปวิดีโอเข้าไปในกลุ่มด้วยคะ!" ซือจวินฟางเปิดฉากถามอย่างดุเดือดทันทีที่ก้าวเข้ามา

"ฉันรู้ว่าตัวเองผิดแล้ว ไว้หน้ากันหน่อยสิ!" หลินซิวเฉวียนยกมือข้างหนึ่งกุมหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก

"คุณเป็นพวกคนวัยกลางคนจิตใจเปล่าเปลี่ยวว่างเปล่าหรือไงคะ ถึงได้เอะอะก็ส่งคลิปอวดคนอื่นไปทั่วแบบนี้!" ซือจวินฟางมองชายวัยกลางคนผมยาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกทั้งโกรธทั้งระอาใจ