บทที่ 21 ระดับจุลภาค

บทที่ 21 ระดับจุลภาค

การฟาดแขนดั่งแส้นี้ ไม่ใช่การฟาดแส้ธรรมดาทั่วไป

ในจังหวะที่ตวัดแขนฟาดออกไปนั้น อวี๋จื้อปัวก็เอี้ยวตัวเล็กน้อย บิดเอวงอนก้น ยืดอกหันศีรษะ ท่าทางช่างเย้ายวนชวนมองเป็นพิเศษ

หากท่านี้ผู้หญิงเป็นคนทำก็คงจะงดงามน่าดู ทว่าอวี๋จื้อปัวคิ้วเข้มตาโต หน้าตาคมคายหล่อเหลา ไม่มีเค้าความตุ้งติ้งแม้แต่น้อย

พอดัดท่าทางสาวแตกแบบนี้ออกมา มันจึงดูดัดจริตยั่วเย้าเสียจนแสบตาสุดๆ

ซือจวินฟางหลุดขำพรืดออกมาอย่างอดไม่อยู่ ทว่าในวินาทีถัดมาก็เปลี่ยนเป็นความทึ่งในทันใด

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

ในตอนที่อวี๋จื้อปัวตวัดแขนปัดลูกบอลที่พุ่งตรงเข้าใส่หน้าอกออกไปนั้น ลูกบอลกลมอีกสิบเอ็ดลูกที่มีความเร็วแตกต่างกันก็เฉียดผ่านใต้รักแร้ ข้างคาง เอว กระหม่อม ใบหน้า หว่างขา ด้านหน้าน้องชาย และหัวเข่าของเขาไปอย่างฉิวเฉียด ก่อนจะตกลงกระทบพื้นส่งเสียงตุบตับ

นี่มันเพิ่งแค่เริ่มต้นเท่านั้น!