บทที่ 15 หญิงสาวผมเงิน

บทที่ 15 หญิงสาวผมเงิน

ภายในห้องฝึกวิชาอันกว้างขวางและมิดชิด หญิงสาวคนหนึ่งในชุดฝึกสีขาวตัวหลวมกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะรองนั่งสีขาวบริสุทธิ์ ท่วงท่านิ่งสงบสง่างาม

หญิงสาวคนนี้มีอายุราวๆ ยี่สิบหกถึงยี่สิบเจ็ดปี ผิวขาวผุดผ่องดั่งหิมะ ใบหน้างดงามหยาดเยิ้ม พร้อมด้วยเรือนผมยาวสลวยสีเงินประกายงดงาม

ในยามนี้ เธอที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ มีปอยผมสองเส้นทิ้งตัวลงข้างเนินอกอวบอิ่มมหึมา ส่วนเส้นผมที่เหลือทิ้งตัวสยายดุจน้ำตกลงมายังเอวคอดกิ่วที่รัดด้วยเข็มขัดสีดำ ปลายผมยาวจรดสะโพกผาย

นี่คือหญิงสาวที่ทุกสัดส่วนทั่วเรือนร่างล้วนเปล่งประกายเสน่ห์เย้ายวนใจ

ไอพลังรอบตัวเธอทั้งเย็นเยียบและทรงพลัง ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท ทุกจังหวะหายใจมีละอองหมอกสีขาวลอยวนรอบกาย ยิ่งขับเน้นให้ผิวพรรณขาวเนียนดั่งหยกดูโดดเด่น มองดูเผินๆ ราวกับเทพเซียนจุติลงมา

"ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!!"

ทันใดนั้น เสียงกดกริ่งประตูด้านนอกดังรัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้น เผยให้เห็นดวงตาที่มีนัยน์ตาสีฟ้าครามดั่งน้ำแข็ง

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก หมอกสีขาวที่ลอยวนรอบกายพลันราวกับมีความรู้สึกนึกคิดแปรเปลี่ยนเป็นเส้นสายสีขาวมุดกลับเข้าไปในจมูกของเธอ ไม่นานนัก บรรยากาศรอบข้างก็กลับคืนสู่ความปลอดโปร่งดังเดิม