กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 14: ฉันไม่ได้ยอมให้ใคร!
สำหรับต้วนซีถิง ฉายา “เทพธิดาละครสั้น” เป็นเกียรติที่ทำให้เธอภาคภูมิใจอย่างยิ่ง หรือจะเรียกว่าเป็นความรักในชื่อเสียงหน้าตาที่แรงกล้าก็ได้
เธอมีความสุขกับความชื่นชมและความเลื่อมใสที่ฉายานี้นำมาให้
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าไป๋ซ่ง ต้วนซีถิงกลับยินดีเก็บความภาคภูมิใจนั้นไว้ แล้วกลายเป็นฝ่ายที่ชื่นชมเขาเสียเอง
สมัยเรียน เธอก็เลื่อมใสไป๋ซ่งมากอยู่แล้ว
ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา คล้ายเธอกำลังพยายามก้าวตามรอยเท้าของเขาอยู่เช่นกัน
เดิมทีเธอคิดว่าระยะห่างระหว่างทั้งสองคนแคบลงแล้ว
แต่หลังจากกินข้าวด้วยกันมื้อเดียว ต้วนซีถิงถึงได้ตระหนักว่าไป๋ซ่งขึ้นไปอยู่บนจุดที่สูงเกินกว่าเธอจะไล่ตามทันเสียแล้ว
เธอรู้สึกใจหายอยู่เล็กน้อย