กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 297
เหวินเข่อซินได้ยินดังนั้นก็แสดงสีหน้าสำนึกผิดออกมา
"ฉันเองก็รู้ว่าช่วงนี้มีเวลาอยู่กับเป่าตงน้อยเกินไป แต่ฉันแค่อยากจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงิน เพื่อให้เป่าตงได้ใช้ชีวิตที่ดีไปตลอดชีวิตและไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง"
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ มีเพียงการทำให้ตัวเองยุ่งเข้าไว้เท่านั้น ถึงจะสามารถลืมเรื่องบางเรื่องลงได้
"แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่า ในห้องของเล่นของเป่าตงเต็มไปด้วยของอัปมงคลที่เขาเก็บมาจากที่ต่าง ๆ เขาถือว่าพวกมันเป็นเพื่อนเล่นของตัวเอง ทุกวันใช้เวลาอยู่ในห้องของเล่นพร้อมกับของอัปมงคล..."
"โลกของเขาถูกตัดขาดจากความเป็นจริงไปแล้ว"
อู๋ชิวชิวเอ่ยความจริงข้อนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างโหดร้าย
สภาพร่างกายของเป่าตงดูไม่ค่อยดีเอาเสียเลย
เห็นได้ชัดว่าเป็นผลกระทบจากการคลุกคลีอยู่กับของอัปมงคลเป็นเวลานาน
"คุณ คุณพูดว่าอะไรนะ?" ใบหน้าของเหวินเข่อซินซีดเผือดลง