บทที่ 294

บทที่ 294

ภายในห้องมืดสนิท มีแสงสว่างจากภายนอกส่องลอดเข้ามา ราวกับรอยแยกที่ถูกฉีกออกโดยหุบเหว

เธอทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ อยู่ในแนวแสงพอดี สายตาเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งทาบทับอยู่บนพื้นเบื้องหน้า

เงายืดยาวออกไปจนเกือบซ้อนทับเข้ากับเงาของเธอเอง

เงานั้นถูกแขวนไว้ด้วยเชือกเส้นหนึ่ง ขาทั้งสองข้างแกว่งไกวไปมาอย่างไร้ความรู้สึก

เงาแกว่งไกวอย่างรุนแรงราวกับทาบทับลงมาบนร่างของเธอ และเรียวคู่นั้นยังตกลงบนลาดไหล่ของเธออีกด้วย

เหวินเข่อเจีย!

อู๋ชิวชิวไม่ได้หันขวับไปมองในทันที

แต่ก้มศีรษะลง ชำเลืองมองย้อนกลับมาจากใต้รักแร้ของตนเอง

ปรากฏว่ามีศพห้อยอยู่บนประตูจริง ๆ