บทที่ 293

บทที่ 293

นั่นไม่ใช่สายตาที่เด็กคนหนึ่งพึงมีอย่างสิ้นเชิง

อู๋ชิวชิวย่อตาลงพลางเดินเข้าไปใกล้เป่าตง เธอย่อตัวลงตรงหน้าเป่าตง "ทำไมเธอถึงบอกว่าฉันเป็นคนไม่ดีล่ะ"

บ้านของเหวินเข่อซินเปิดเครื่องทำความร้อนไว้ เธอสวมเสื้อกันหนาวขนเป็ด ใบหน้าเดิมทีที่ซีดขาวกลับเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาเพราะความอบอุ่นจากเครื่องทำความร้อน

เหวินเข่อซินรีบอธิบาย "เด็กยังไม่รู้ความ คุณอู๋อย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะคะ"

อู๋ชิวชิวส่ายหน้า เพียงแต่จ้องมองเป่าตงตาไม่กระพริบ

เมื่อถูกเธอจ้องมองเช่นนั้น เสียงร้องไห้ของเป่าตงก็ค่อย ๆ เบาลง

เขาวางมือที่บดบังดวงตาลง ดวงตาคู่โตทั้งสองข้างยังคงมีหยาดน้ำตาใสคลออยู่ ไหนเลยจะมีร่องรอยความมืดมนและชวนขนลุกเหมือนที่อู๋ชิวชิวเห็นเมื่อครู่นี้

"ก็เธอใช่ เธอจะทำร้ายเป่าตง"

เป่าตงไร้เหตุผลสิ้นดี