บทที่ 169

บทที่ 169

แท้จริงแล้วอู๋หั่วหั่วไม่ได้สูญเสียความทรงจำ

เธอแกล้งทำเป็นต่างหาก

"ฉันจะจัดการพวกบริวารที่ถูกควบคุมเหล่านี้เอง ส่วนเธอหาวิธีทำลายหัวใจดวงนั้นซะ นั่นคือลมหายใจเฮือกสุดท้ายของผีเฒ่าบนโลกนี้ ซึ่งฝากไว้บนหัวใจของแม่ทัพหาน"

อู๋หั่วหั่วกล่าวต่อ

หากไม่ทำลายหัวใจดวงนั้นเข้าสักวันผีเฒ่าจะต้องฟื้นคืนชีพกลับมาแน่

เช่นนั้นสิ่งที่ทำมาก่อนหน้านี้ทั้งหมด ก็ถือว่าสูญเปล่า

อันที่จริงยามนี้อู๋หั่วหั่วมีร่างเป็นหุ่นกระดาษแล้ว จึงไม่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของผีเฒ่าหลังค่อมอีกต่อไป เธอสามารถไม่สนใจเรื่องนี้และไม่สนใจความเป็นความตายของอู๋ชิวชิวเลยก็ได้

การที่เธอติดตามอู๋ชิวชิวมาถึงที่นี่ตั้งแต่แรกก็ตั้งใจจะยืนดูอยู่ห่าง ๆ อย่างผู้รู้เห็นอยู่แล้ว

ทว่าเธอกลับลงมือช่วย