บทที่ 167

บทที่ 167

ทันทีที่แสงหักเห

อู๋ชิวชิวก็มองเห็นเด็กชายชุดแดงที่ปรากฏรางเลือนอยู่ท่ามกลางแสง

บริเวณที่แสงส่องไปไม่ถึงกลับว่างเปล่า

เด็กชายชุดแดงพุ่งเข้าใส่อู๋ชิวชิวด้วยความเร็วราวนกโผบินในคราเดียว

อู๋ชิวชิวรีบหมุนกระจก เงาแสงขยับขึ้นไปส่องเข้าที่ดวงตาของเด็กชายทันที

เด็กชายรีบหลับตาลงแน่นแล้วส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา

แสงนั้นคล้ายจะแผดเผาตาของเขา ภายในเวลาอันสั้น ดวงตาของเด็กชายก็ถูกแสงเผาจนกลายเป็นหลุมดำมืด มีหยาดเลือดไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย

อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายมองไม่เห็น อู๋ชิวชิวใช้มีดโค้งตัดเชือกบนหัวของเขาขาดสะบั้นลงในทีเดียว

เดิมทีเด็กชายชุดแดงลอยอยู่เคว้งคว้าง เมื่อเชือกขาดและตุ้มน้ำหนักร่วงหล่นลงพื้น ก็ทำให้ น้ำหนักเบื้องล่างมากกว่าเบื้องบน วิญญาณจึงดิ่งสู่ขุมนรกเก้าชั้นทันที