บทที่ 146

บทที่ 146

"เธอเองก็รู้ตัวไม่ใช่เหรอว่ามาอยู่ที่นี่แล้วเอาแต่อู้งาน?"

เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง แต่ความตระหนักรู้ในตัวเองเธอย่อมมีอยู่แล้ว

อู๋ชิวชิวพรางนวดขมับของตัวเองเบา ๆ

ปวดหัวชะมัด

เธอกุมมือของอวี๋กู้เอาไว้ ใช้รินน้ำไร้รากมาช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นให้ริมฝีปากของอวี๋กู้ พร้อมกับช่วยกระตุ้นไฟหยางของอวี๋กู้ให้ลุกโชนขึ้นมาอีกนิดหน่อย

"เอาล่ะ ๆ เลิกอู้งานแล้ว นายรีบไปพักผ่อนซะ ดูแลบำรุงสุขภาพร่างกายให้ดี ๆ หน่อย เกรงว่าอีกไม่นานคงต้องทำศึกหนักกันอีกรอบแล้วล่ะ"

พี่ชายคนเร่ร่อนโบกมือปัดไปมา

ถ้าหากว่าทุกอย่างจบลงด้วยดีก็คงจะดีหรอก แต่ปัญหาคือ บัดซบเอ๊ย มันยังไม่จบต่างหากเล่า

"ค่ะ" อู๋ชิวชิวพยักหน้ารับ ไม่ฝืนฝืนสังขารตัวเองจนเกินไป