บทที่ 75

บทที่ 75

อู๋ชิวชิวส่งข้อความแล้วก็ปิดเครื่องโทรศัพท์ไป

โชคดีที่ของจำเป็นทั้งหมดสะพายอยู่ในกระเป๋าเป้ ส่วนกระเป๋าเดินทางยังอยู่มนรถที่อวี๋กู้เช่ามา

เธอเดินเท้าลึกเข้าไปในผืนป่าภูเขา

ผู้คนเริ่มเบาบางลงเรื่อย ๆ อากาศก็ยิ่งหนาวเย็นขึ้นเรื่อย ๆ

เธอตรวจสอบดูแล้ว ลึกเข้าไปในนี้มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตัดขาดจากโลกภายนอกอยู่แห่งหนึ่ง

หากตาเฒ่าประหลาดคนนั้นหลบซ่อนตัวอยู่ที่เขาฉางไป๋ ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งนี้

หากไม่อยู่ เธอก็คงทำได้แค่เดินลึกเข้าไปอีก

เธอไม่ได้มาสำรวจด้วยความหุนหันพลันแล่น

เธอนำมีดมาด้วย ทั้งยังมีตัวตัวกับเจ้าทึ่มน้อยอยู่ข้างกาย