บทที่ 74

บทที่ 74

ครึ่งชั่วโมงต่อมา อู๋ชิวชิวและเซียวจิ่งฉือต่างก็นั่งอยู่ภายในศาลาแห่งหนึ่ง

ส่วนครูฝึกอวี๋และพานอวี่เฟยยืนรออยู่ด้านนอก

"ฉันว่านะ ทำไมพวกเราถึงกลายเป็นคนเฝ้าประตูไปได้ล่ะ? เด็กผู้หญิงคนนั้นจะไม่เป็นอะไรจริง ๆ หรือ"

ครูฝึกอวี๋เหลือบมองเข้าไปข้างในแวบหนึ่ง

แม้ว่าทั้งสองคนจะนั่งเผชิญหน้ากัน แต่กลับไม่มีบรรยากาศชวนให้อึดอัดหรือคลุมเครือใด ๆ หลุดรอดออกมาเลย

ทว่ากลับก่อตัวเป็นบรรยากาศเผชิญหน้าที่กดดันขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ

เขานิ่งคิดอยู่ชั่วขณะ

"พวกเราพาน้องเขามา ยังไงก็ต้องพากลับไปให้อย่างปลอดภัย"

"นายคิดว่าเธอดั่งลูกศิษย์นายจริง ๆ เหรอ ฝึกทหารแค่ครึ่งเดือน ไม่เห็นนายเคยดูแลคนอื่นแบบนี้เลย" พานอวี่เฟยกลอกตา