บทที่ 49

บทที่ 49

ฉีจิ้งก็ทำท่าจะขึ้นรถตามมาด้วยเช่นกัน

อู๋ชิวชิวรีบเอ่ยเตือนอย่างนุ่มนวล "ที่นี่เต็มแล้ว"

ฉีจิ้งมองเบาะที่ว่างเปล่าสนิท

"เธอหลอกฉันว่ามีคนอยู่ตรงไหนกัน????"

อู๋ชิวชิวรีบควักเจ้าทึ่มน้อยออกมาจากกระเป๋าเป้แล้ววางไว้บนตัวหานอวิ้นทันที "หุ่นกระดาษก็คือคน"

เจ้าทึ่มน้อยนิ่งสนิทไม่ไหวติง ทำหน้าที่เป็นหุ่นกระดาษที่ขยับไม่ได้อย่างเต็มที่

"เธอเป็นห่วงว่าฉันจะเจออันตราย เลยไม่อยากให้ฉันตามไปด้วยใช่ไหม ชิวชิว เธอเป็นคนดีจริงๆ"

ฉีจิ้งได้สติขึ้นมาทันที ซาบซึ้งใจยิ่งนัก

"......ฮ่า ใช่แล้ว งั้นฉันไปก่อนนะ ยังไงเบอร์ติดต่อคนนึงเธอก็ส่งให้ฉันแล้วนี่"