บทที่ 48

บทที่ 48

ดวงตาของอู๋ชิวชิวเปล่งประกายขึ้นมา

โอกาสทำเงินมาถึงแล้วสินะ

เธอพลันไม่สนใจหนึ่งคนหนึ่งผีที่อยู่ในลานบ้าน วางเมล็ดแตงโมลงบนโต๊ะตามอำเภอใจ แล้วพุ่งพรวดเข้าบ้านไปเริ่มเก็บเสื้อผ้าทันที

คนกับผีในลานบ้านอยู่กันคนละภพภูมิ คนหนึ่งรู้สึกว่ากลิ่นอายเปี่ยมหยางที่แผ่ออกมานั้นน่าหงุดหงิดระคายผิว อีกคนกลับรู้สึกว่าร้านเครื่องกระดาษของอู๋ชิวชิวนั้นมีความเย็นยะเยือกจนเกินไปเสียหน่อย

สายลมสายหนึ่งพัดผ่าน

เมล็ดแตงโมบนโต๊ะของอู๋ชิวชิวถูกลมพัดร่วงหล่นลงสู่พื้น

หานอวิ้นที่เดิมทีใช้สายตาเย็นชาจ้องมองเซียวจิ่งฉืออยู่ ขมวดคิ้วมุ่นขึ้น ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ต้องหันตัวไปช่วยเก็บเมล็ดแตงโมจนได้

เซียวจิ่งฉือ "???"

เจ้าเมล็ดแตงโมที่อยู่ๆ ก็ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศนี่มันเรื่องอะไรกัน