บทที่ 25

บทที่ 25

ปลายทั้งสองด้านของเชือกแดงไม่มีปมเงื่อนเลย

ดูเหมือนว่ามันเชื่อมติดกันขึ้นมาโดยตรงอย่างน่าแปลกใจ ฉีจิ้งจ้องมองมันอย่างอยากรู้อยากเห็นอยู่ครู่ใหญ่ "นี่ทำได้อย่างไรกัน"

อู๋ชิวชิวลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงข้างเตียง ในมือถือมีดพับเล่นไปมา

เธอเหลือบมองเวลา ยังถือว่าเช้าอยู่

"เธออยากเรียนไหม"

แววตาของฉีจิ้งเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย "ได้เหรอ"

"ฉันก็แค่ถามดู" อู๋ชิวชิวเอ่ย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของฉีจิ้งยู่เข้าหากัน "ชิวชิว เธอนี่ใจร้ายจังเลย"

อู๋ชิวชิวไม่ได้พูดอะไร ใช้มีดเหลาเศษไม้ไผ่ท่อนหนึ่ง