บทที่ 18

บทที่ 18

อู๋ชิวชิวเผยรอยยิ้มแสนเชื่อฟังออกมา "ลุงอู๋ชิ่ง ลาก่อนค่ะ"

วินาทีที่เดินสวนกัน รอยยิ้มบนใบหน้าของอู๋ชิวชิวก็หายวับไปในทันที

เธอกำลังเผชิญหน้ากับแผนร้ายที่ไม่รู้ที่มาอยู่เพียงลำพัง จึงทำได้แค่ระมัดระวังตัวแจเท่านั้น

ส่วนคนที่มาขโมยชะตาของเธอนั้น คงต้องรอให้ผ่านพ้นเรื่องนี้ไปก่อนค่อยสะสาง

"ติ๊ง!"

มือถือสั่น

เป็นข้อความที่อู๋จงเฉียวส่งมา

"อู๋ชิวชิว เธอต้องการให้ฉันช่วยไหม? อยู่บ้านฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว"

ยังดี อย่างน้อยอู๋จงเฉียวก็ยังเป็นเพื่อนที่เชื่อใจได้ "ไม่ต้อง อย่าเดินพล่อย ๆ ล่ะ"