บทที่ 1

บทที่ 1

"สายลมโศกพัดมาคราวดับสลาย แสงเรืองรายเปิดประตูธรรมะชีวี"

"เสียงกรับดังขึ้น"

"หยาดน้ำทิพย์แปลงเป็นโองการดอกบัวเขียว ผู้ล่วงลับก้าวขึ้นสู่ลานธรรม"

"เสียงกรับดังขึ้นอีกครั้ง"

"ผ้าแพรสามฉื่อเรียกวิญญาณกลับคืน ห้าทศกุมารนำทางวิญญาณมา"

"พิธีทางเต๋าเริ่มขึ้นแล้วนะ คนเฝ้าศพเหตุใดถึงยังไม่มากันอีกเล่า"

ผู้ใหญ่บ้านเหน็บกล้องยาสูบไว้ที่ขอบกางเกง ชะโงกศีรษะมองออกไปนอกศาลาไว้ศพ

ป้าคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้น "มาแล้ว ๆ ขอให้เด็กสาวร้านเครื่องกระดาษคนนั้นมาช่วยเฝ้าศพเสียหน่อย แถมยังเอาพวงหรีดมาด้วย"

ผู้ใหญ่บ้านส่ายหน้า "ลูกหลานใจบาปพวกนี้ของบ้านป้าอู๋ แม่ตายทั้งคนยังกลับมาไม่ทัน"