ตอนที่ 239 ก็ทำได้เพียงส่งต่อกันไปแบบนี้

ตอนที่ 239 ก็ทำได้เพียงส่งต่อกันไปแบบนี้

ในที่สุด สิ่งของเหล่านี้แม่เซี่ยก็เก็บเอาไว้

ตอนเลยเวลาสี่โมงไปเล็กน้อย โอวเสี่ยวหลินส่งลูกชายให้เซี่ยเทาแล้วมาช่วยงานแม่สามี สิ่งที่ต้องล้างแม่เซี่ยก็ล้างเสร็จแล้ว จึงไม่ต้องให้เธอทำอะไร

เธอเพียงคอยอยู่ข้าง ๆ เป็นเพื่อน คอยหยิบส่งชามให้บ้างเป็นครั้งคราว หรือใช้ผ้าเช็ดถูหน้าต่างสถานะไปพลาง

คนสองคนต่างไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร

พอนึกถึงเรื่องในอดีต ความพังทลายและความอึดอัดแทบหายใจไม่ออกเหล่านั้นยังแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ อาจเพราะความคิดโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น หรืออาจเพราะปลงตกแล้ว โอวเสี่ยวหลินจึงรู้สึกว่าไม่มีอะไรแล้ว ทว่าช่องว่างได้เกิดขึ้นแล้ว ทุกคนต่างทำเพียงแค่รักษามารยาทภายนอก เพื่อประคับประคองความปรองดองของครอบครัวเอาไว้เท่านั้น