ตอนที่ 238 อย่างไรก็ต้องใส่ใจกันบ้าง

ตอนที่ 238 อย่างไรก็ต้องใส่ใจกันบ้าง

ฟังออกถึงความฝืนใจในน้ำเสียงของเซี่ยเทา โอวเสี่ยวหลินจึงพูดว่า “ฉันไม่ได้จะไม่ให้พ่อกับแม่มีกุญแจที่นี่ แต่แค่มีความหวังว่าเวลาพ่อแม่จะมาช่วยโทรบอกเราสักสาย มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ ในบ้านหลังนี้ บางครั้งฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ได้ยินเสียงร้องไห้ของโจวโจวที่ตื่นขึ้นมา ก็ใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเดียววิ่งออกมาแล้ว หรือแม้แต่ตอนเข้าห้องน้ำ โจวโจวก็อาจจะทันใดนั้นเปิดประตูพรวดพราดเข้ามา ถ้าเป็นเวลานั้นแล้วพวกท่านเข้ามาแบบนี้เหมือนกัน ฉันคงอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี พวกท่านไม่กระอักกระอ่วนแต่ฉันกระอักกระอ่วน พวกท่านไม่อึดอัดแต่ฉันอึดอัด”

อย่าว่าแต่พ่อแม่สามีเลย ต่อให้เป็นพ่อแม่แท้ ๆ เธอก็อยากจะหลีกเลี่ยงข้อครหา