กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 คลายผนึกแล้ว
“จริงสิพ่อ แล้วท่านแม่ของข้าเล่า เหตุใดจึงไม่เห็นนางเลย”
ยามนั้น ลู่เสวียก็เอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง
“เอ่อ แม่ของเจ้า นาง... นางกำลังพักผ่อนอยู่”
“พักผ่อนหรือ?”
ลู่เสวียรู้สึกทะแม่ง ๆ ชอบกลว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทว่านึกอย่างไรก็นึกไม่ออก
ขณะกำลังจะเอ่ยถามต่อไป กู่เฉินกลับเดินมาจากที่ไกล ๆ อย่างช้า ๆ พอดี
เมื่อเห็นกู่เฉิน ลู่เสวียก็รีบเอ่ยทักทันที “ท่านอาจารย์ เหตุใดท่านถึงมาที่นี่ได้เล่า?”
กู่เฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ข้ามาดูเจ้าเสียหน่อยว่าช่วงนี้การฝึกฝนติดขัดปัญหาอันใดหรือไม่”
“ท่านเจ้าเมือง”