ตอนที่ 209 รับลูก

หยวนโม่ลุกขึ้นมองออกไปนอกม่านหน้าต่าง

พอจะมองเห็นทหารบางส่วนกำลังเคลื่อนพลอยู่บ้างแล้ว

เขานึกถึงคำกำชับของนางขึ้นมาได้ จึงโน้มตัวแนบข้างหูแล้วปลุกให้ตื่นอย่างแผ่วเบา

“หว่านเอ๋อร์ หว่านเอ๋อร์ พวกเราใกล้จะถึงแล้ว”

นางปรือตาขึ้นเล็กน้อย ยืดแขนยืดขาคล้ายลูกแมวขี้เซา เพิ่งจะยันกายลุกขึ้นมา ก็ทิ้งตัวออดอ้อนซบบนร่างเขาอีกคราโดยไม่ไหวติง

หยวนโม่ยกมุมปากพลางลูบไล้เส้นผมดำขลับทั่วศีรษะของนาง จากนั้นก็หยิบหวีไม้ท้อออกมาจากช่องลับ ค่อย ๆ หวีสางให้นางอย่างประณีต

ไป๋หว่านหว่านยังไม่ตื่นเต็มตา ได้แต่พิงแผงอกของเขาอย่างเหม่อลอย พึมพำกับตนเอง

“ฝ่าบาท หม่อมฉันเคยได้ยินคนพูดกันว่า หากสามีหวีผมให้ภรรยาทุกวัน เช่นนั้นพวกเขาย่อมได้ครองคู่จนแก่เฒ่าถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรเป็นแน่เพคะ”